Başlık: Birden Fazla Parsele Geçit Hakkı Kurulmasının İstenilmesi Halinde Yüzölçümü En Büyük Parsel Üzerinden Hesaplama Yapılması Gerektiğine Dair Yargıtay Kararı
Karar Özeti: Dosyada bulunan tapu kayıtları incelendiğinde; 131 ada 93 parsel sayılı taşınmazın 13.682,34 m2, 94 parsel sayılı taşınmazın 4.441,43 m2, 95 parsel sayılı taşınmazın 18.985,50 m2 ve 96 parsel sayılı taşınmazın ise 37.072,21 m2 yüzölçümüne sahip olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan ilkeler uyarınca; mahkemece, bilirkişi raporunda yüz ölçümü en büyük olan C alternatifindeki 96 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmemiş olması, hükmün bozulması.
Kaynak: T.C. Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, Esas No: 2021/1658, Karar No: 2021/3247, Karar Tarihi: 17.05.2021
Karar Metni (Paylaştığınız şekilde):
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02/06/2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 747’nci maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin 131 ada 92 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu ve taşınmazının ana yola bağlantısının bulunmadığını belirterek davalılara ait 131 ada 93, 94, 95 ve 96 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı tesisini talep etmiştir. Davalılardan ... ve ... vekili, dava değerinin eksik belirlendiğini, başka taşınmazlardan yerin alınmasıyla geçit ihtiyacının karşılanabileceğini, aksi halde 100 adet palamut ağacının kesileceğini ve tarafların ihtiyaçları esas alınarak değerlendirme yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş; davalılardan ... ve ... ise geçit hakının tesisi için davaya konu taşınmazdan başka taşınmazların da bulunduğunu, o taşınmazlara karşı dava açılmadığını, dava edilmeyen 90 parsel sayılı taşınmaz üzerinde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ait kanal yoluna çıkışı bulunan bir yolun bulunduğunu, DSİ yolunun da ana yola bağlantısını olduğunu ve harcın eksik yatırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile “... mevkii, 131 ada 92 parselde davacı adına kayıtlı taşınmaza fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 29/01/2016 tarihli raporda B1-B2 ve B3 harfleri ile gösterilen toplam 1107,61 m2 lik alanda geçit hakkı tesisine ve tapuda bu şekilde tesciline” karar verilmiştir. Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.
4721 sayılı TMK’nın 747/2’nci maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumlarına göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. ...
Somut olaya gelince; ... Dosyada bulunan tapu kayıtları incelendiğinde; 131 ada 93 parsel sayılı taşınmazın 13.682,34 m2, 94 parsel sayılı taşınmazın 4.441,43 m2, 95 parsel sayılı taşınmazın 18.985,50 m2 ve 96 parsel sayılı taşınmazın ise 37.072,21 m2 yüzölçümüne sahip olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca; mahkemece, bilirkişi raporunda yüz ölçümü en büyük olan C alternatifindeki 96 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmemiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... hükmün BOZULMASINA, ... 17.05.2021 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Not: Metin, tarafınızca paylaşılan içerik temel alınarak bilgilendirme amaçlı yayınlanmıştır.